
Współczynnik LAF koryguje rozliczenie ogrzewania ze względu na położenie mieszkania w bryle budynku. Uwzględnia różnice strat ciepła między lokalami, np. narożnym i środkowym. Nie wyznacza się go przez pomiar odległości od kotłowni.
Wspólne źródło ogrzewania nie oznacza jednakowych warunków cieplnych w każdym mieszkaniu. LAF służy do korekty danych przyjmowanych do rozliczenia. Sposób zastosowania współczynnika należy sprawdzić w dokumentacji budynku i regulaminie rozliczeń.
Na warunki cieplne lokalu wpływają jego położenie, przegrody i sąsiednie przestrzenie. Dlatego dwa mieszkania o tej samej powierzchni mogą potrzebować różnych ilości ciepła.
Lokal narożny, nad nieogrzewaną piwnicą lub pod dachem może mieć większe straty ciepła niż mieszkanie otoczone ogrzewanymi lokalami. Istotne jest usytuowanie w bryle budynku, a nie sama odległość od źródła ogrzewania.
Powierzchnia lokalu jest jedną z danych potrzebnych do analizy cieplnej. Sam metraż nie wystarcza do przypisania LAF: trzeba uwzględnić także przegrody i warunki sąsiedztwa.
Parametry ścian, okien, stropów i dachu wpływają na straty ciepła. Po dociepleniu budynku lub wymianie stolarki warto sprawdzić, czy dotychczasowe współczynniki nadal odpowiadają jego stanowi.
LAF ogranicza wpływ niekorzystnego położenia lokalu na rozliczenie ogrzewania. Nie gwarantuje jednak identycznych rachunków: znaczenie mają także odczyty, parametry grzejników i przyjęta metoda podziału kosztów.
LAF opisuje położenie lokalu, natomiast współczynnik UF dotyczy grzejnika i podzielnika. Tych wartości nie należy utożsamiać ani stosować ponownie, jeśli zostały już uwzględnione w danych rozliczeniowych.
Wyznaczenie LAF wymaga analizy cieplnej mieszkań w danym budynku. NAPE opisuje metodę opartą na modelu budynku z podziałem na lokale w programie obliczeniowym. Nie istnieje podstawa do wyliczenia współczynnika z samej odległości od kotłowni.
Należy zebrać dokumentację i dane o geometrii lokali, przegrodach oraz ich parametrach cieplnych. Ważne są również informacje o sąsiednich przestrzeniach ogrzewanych i nieogrzewanych.
Powierzchnie mieszkań i przegród powinny wynikać z dokumentacji lub pomiarów. Umożliwiają porównanie warunków cieplnych lokali w obrębie jednego budynku.
Obliczenia uwzględniają straty przez przegrody oraz wentylację zgodnie z przyjętą metodyką. Nie zastępuje ich opis jakościowy, taki jak „dobra izolacja”.
Na podstawie analizy przypisuje się współczynniki poszczególnym lokalom. Wyniki i założenia powinny znaleźć się w opracowaniu technicznym. Do rozliczenia należy użyć wartości właściwej dla danego mieszkania.
Ponowną analizę warto rozważyć po zmianach mających wpływ na warunki cieplne, zwłaszcza po termomodernizacji lub zmianie przegród. Częstotliwość nie wynika z samego upływu kolejnego sezonu grzewczego.
Opis metody można sprawdzić w materiałach Narodowej Agencji Poszanowania Energii. Zarządca powinien dysponować informacją o współczynniku przypisanym do lokalu i zasadach jego zastosowania.
Poniższy przykład pokazuje korektę odczytu z jednego podzielnika, a nie wyznaczenie LAF dla budynku. Przyjmujemy umowne wartości do ilustracji działania: odczyt 1000, UF 1,20 i LAF 0,80.
W systemie opisanym przez ista odczyt mnoży się przez UF i LAF:
Jednostki rozliczeniowe = odczyt × UF × LAF
Po podstawieniu przyjętych wartości:
1000 × 1,20 × 0,80 = 960 jednostek
Bez korekty LAF odczyt przeliczony przez UF wyniósłby 1200 jednostek. W tym przykładzie LAF zmniejsza liczbę jednostek do 960.
Sposób przeliczania wyjaśnia ista w odpowiedziach dotyczących rozliczeń ogrzewania.
LAF = 0,80 oznacza w tym przykładzie przemnożenie danych przez 0,80. Nie określa odległości mieszkania od kotłowni ani kwoty rachunku.
Wynik 960 jest liczbą jednostek rozliczeniowych. Nie oznacza 960 kWh ani 960 zł.
Do ustalenia opłaty potrzebne są pozostałe dane rozliczenia budynku. Korekta jednostek o 20% nie oznacza automatycznie obniżenia całego rachunku o 20%.
Poproś zarządcę o wartość LAF przypisaną do lokalu, podstawę jej wyznaczenia i regulamin rozliczeń. Sprawdź, czy korekta została już uwzględniona w odczycie. Wiedzę o parametrach cieplnych budynków rozwija kurs audytu energetycznego; zakres konkretnego szkolenia warto porównać z potrzebami dotyczącymi LAF.
Doradca szkoleń