Gwarantujemy 100% zdawalność albo zwrot pieniędzy w przypadku niezdanego egzaminu!
Praktyczne GIS dla archeologów i konserwatorów: ortofotomapa, topografia, cieniowanie, georeferencja map archiwalnych, digitalizacja stanowisk, atrybuty i złączenia, kompozycja map i atlas do kart AZP.
3,500.00zł
cena zawiera podatek VAT
Szkolenie QGIS w archeologii i ochronie zabytków zostało opracowane z myślą o specjalistach z zakresu archeologii, konserwatorstwa i ochrony dziedzictwa kulturowego, którzy chcą wykorzystywać technologie GIS do dokumentacji, analizy i wizualizacji danych przestrzennych. Kurs obejmuje pełne wprowadzenie do środowiska QGIS oraz praktyczne zastosowania oprogramowania w opracowywaniu map AZP, planów stanowisk archeologicznych, analiz topograficznych i wizualizacji przestrzennych. Program opiera się na standardach dokumentacyjnych obowiązujących od 2020 roku, w tym na wytycznych Narodowego Instytutu Dziedzictwa (NID) oraz zasadach prowadzenia Archeologicznego Zdjęcia Polski (AZP).
Szkolenie rozpoczyna się od omówienia podstawowych funkcji systemów informacji geograficznej (GIS) oraz środowiska QGIS, które jest bezpłatnym, otwartym oprogramowaniem służącym do przetwarzania, analizy i wizualizacji danych przestrzennych. Uczestnicy zapoznają się z interfejsem QGIS, strukturą danych rastrowych i wektorowych, systemami współrzędnych oraz sposobami konfiguracji projektu. Omawiane są różnice między danymi rastrowymi (np. ortofotomapy, modele wysokościowe) a wektorowymi (granice, punkty, poligony), a także problemy związane z układami odniesienia.
W części praktycznej uczestnicy poznają zasady pobierania i instalowania QGIS, konfiguracji wtyczek (np. GUGiK Downloader, QuickOSM, GIS Support Tools) oraz dodawania podstawowych usług WMS/WMTS, takich jak ortofotomapy, mapy topograficzne, OSM, BDOT10k czy cieniowane modele terenu. Przedstawione są również metody lokalizacji działek ewidencyjnych i danych AZP w przestrzeni geograficznej, co stanowi punkt wyjścia do dalszych analiz archeologicznych.
Druga część szkolenia koncentruje się na wykorzystaniu QGIS w pracy archeologa i konserwatora zabytków. Omawiane są źródła danych przestrzennych – od oficjalnych zasobów geodezyjnych po dane archiwalne, kartograficzne i dokumentacyjne. Uczestnicy uczą się wczytywania map archiwalnych, ich georeferencji i digitalizacji obiektów archeologicznych. W ramach ćwiczeń przygotowywana jest ewidencja stanowisk archeologicznych dla wybranego obszaru AZP, zgodnie ze standardami dokumentacyjnymi NID.
Szkolenie obejmuje tworzenie warstw wektorowych przedstawiających zasięgi stanowisk, wykopy, obiekty archeologiczne oraz granice obszarów przebadanych. Omawiane są techniki stylizacji warstw, etykietowania, zarządzania tabelami atrybutów i automatycznego pobierania danych z innych warstw. W dalszej części uczestnicy uczą się przygotowywania map kart AZP i planów stanowisk archeologicznych w Kreatorze wydruku, wraz z automatycznym generowaniem serii map za pomocą funkcji atlasu.
Szkolenie obejmuje także tworzenie planów warstwicowych i wizualizacji 3D z wykorzystaniem numerycznych modeli terenu (NMT). Omawiane są metody generowania warstwic, cieniowania terenu, etykietowania wysokości i przygotowania końcowych opracowań kartograficznych, w tym map zbiorczych obszarów AZP i planów pojedynczych stanowisk archeologicznych.
QGIS jest narzędziem umożliwiającym integrację danych terenowych, kartograficznych i archiwalnych w jednym systemie przestrzennym. Pozwala na analizę lokalizacji stanowisk, dokumentowanie wykopów, tworzenie planów stanowisk oraz opracowywanie raportów zgodnych z wytycznymi NID.
W QGIS można wykorzystywać dane wektorowe, rastrowe, tabele atrybutów oraz skany map archiwalnych. Najczęściej stosowane źródła to dane z AZP, geoportal.gov.pl, OpenStreetMap oraz numeryczne modele terenu, które umożliwiają analizę ukształtowania terenu w miejscu badań.
Georeferencja to proces dopasowania map skanowanych do rzeczywistego układu współrzędnych. W przypadku kart AZP pozwala na dokładne odwzorowanie lokalizacji stanowisk archeologicznych i ich granic w systemie GIS, co umożliwia łączenie danych z innymi zasobami geodezyjnymi i przestrzennymi.
Ewidencja tworzona jest poprzez digitalizację obiektów archeologicznych (punktów, linii, poligonów) oraz wypełnienie tabeli atrybutów zgodnie ze standardami dokumentacyjnymi. Dane mogą być uzupełniane o informacje o stanie zachowania, chronologii i źródłach dokumentacji.
Numeryczne modele terenu pozwalają analizować topografię obszaru badań, identyfikować formy terenowe, generować mapy spadków, warstwice i wizualizacje 3D. W archeologii umożliwiają rekonstrukcję krajobrazu historycznego oraz identyfikację potencjalnych lokalizacji stanowisk.
Mapy AZP opracowuje się w Kreatorze wydruku, gdzie można ustawić kompozycję, legendę, skalę, numerację stanowisk i oznaczenia topograficzne. Funkcja atlasu umożliwia automatyczne generowanie serii map dla wielu kart obszarowych z zachowaniem spójności stylistycznej.
Tak. Z wykorzystaniem danych NMT i narzędzi QGIS można wygenerować warstwice, cieniowanie terenu i modele 3D, które stanowią podstawę planów warstwicowych. Takie opracowania wspierają analizę morfologiczną obiektów i rekonstrukcję reliktów archeologicznych.
Wykorzystanie QGIS umożliwia standaryzację dokumentacji, przyspiesza opracowanie kart AZP i planów stanowisk, ułatwia analizę przestrzenną oraz zapewnia kompatybilność z systemami ochrony zabytków. Pozwala również integrować dane archiwalne z nowoczesnymi pomiarami geodezyjnymi i zdjęciami lotniczymi.
